เล่าความร้าวรานของตัวฉัน
หยิบใบขึ้นมา . . . . . . . . . . . . . . .

โ ย น ไ ป บ น ฟ้ า ..  บ น ต ะ วั น
แต่แรงใจ  แรงไฟ  แรงฝัน หมดลงตั้งแต่ใบนั้น โรยลา

 ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล
เหลือเพียง เ ง า ข  อ ง ค ว า ม อ่ อ น ห ว า น

ในวันล้า  . . . . . . . . . . .
ปลิวไหวตามสายลม ที่หอบพัดความขื่นขม ผ่านเข้ามา

ถมทับอยู่บนพื้นดินอย่าง ไ ร้ ค่ า และล่วงลงจากกิ่งช้า ๆ
พร้อม ห ย ด น้ำ ต า . . . . . ของใครบางคน

 ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล 
มีเรื่องราวของวันวานที่สับสน

อี ก น า น แ ค่ ไ ห น กว่าหัวใจจะมีใครสักคน
หยิบใบขึ้นมาอย่างมีเหตุผล  และพาฉันผ่านพ้นความหม่นใจ

ใ บ ไ ม้ แ ห้ ง สี น้ำ ต า ล
จ ะ มี ใ ค ร ต้ อ ง ก า ร กั น อี ก ไ ห ม

รอคอยอยู่ตรงนี้ บนพื้นดินที่อ้างว้างห่างไกล
ทับถมลงบนหยดน้ำตาใส . . . . . . . . . . . . .

จ น ก ว่ า ล ม ห า ย ใ จ สุ ด ท้ า ย จ ะ สิ้ น สุ ด ล ง

เครดิต: http://diary.yenta4.com/diary.php?น้องP:16:9:2007

edit @ 12 Nov 2007 13:05:42 by IcE_OreO~*+

edit @ 5 Dec 2007 14:46:34 by IcE_OreO~*+